Als Het Op Fotosynthese 🍃☀️ Aankomt, Voeren Planten Kwantumberekeningen Uit 🤓

Als Het Op Fotosynthese 🍃☀️ Aankomt, Voeren Planten Kwantumberekeningen Uit 🤓


86 keer gelezen sinds
15
minuten leestijd
15
minuten leestijd
86 keer gelezen sinds

0
(0)

Fotosynthese is een van de meest fundamentele processen op onze planeet, verantwoordelijk voor het omzetten van zonlicht, water en koolstofdioxide in glucose en zuurstof. Dit proces vormt de basis voor de meeste vormen van leven op aarde.

Maar hoe nauwkeurig weten we eigenlijk hoe fotosynthese werkt? Recente ontdekkingen suggereren dat planten gebruik maken van kwantummechanica – een van de meest complexe en mysterieuze gebieden van de natuurkunde – om deze cruciale taak met verbluffende (bijna 100%) efficiëntie uit te voeren.

Alvast 5 van de belangrijkste punten

  1. Planten maken gebruik van kwantummechanische principes om zonlicht te absorberen en om te zetten in chemische energie met bijna perfecte efficiëntie.
  2. Dit wordt mogelijk gemaakt door het verschijnsel van kwantumverstrengeling, waarbij energiedeeltjes tegelijkertijd meerdere paden kunnen verkennen om de meest efficiënte route te vinden.
  3. Onderzoekers hebben kwantumcoherentie – een toestand van verstrengeling – aangetoond in de fotosynthetische complexen van bacteriën en algen.
  4. Dit kwantumgedrag vindt plaats bij kamertemperatuur, in tegenstelling tot de zeer lage temperaturen die normaal nodig zijn voor kwantumeffecten.
  5. De ontdekking van kwantumfotosynthese kan leiden tot verbeterde kunstmatige fotosynthesesystemen en kwantumcomputers.

kwantummechanica in fotosynthese

De ontdekking dat planten gebruik maken van kwantummechanica tijdens fotosynthese is een van de meest opwindende en verrassende ontwikkelingen in de biologie van de afgelopen jaren. Kwantummechanica, het gebied van de natuurkunde dat de werking van atomen en subatomaire deeltjes beschrijft, werd voorheen gezien als iets dat alleen relevant was op de kleinste schalen van het universum. Maar recent onderzoek heeft aangetoond dat kwantumeffecten ook een rol spelen in de manier waarop biologische systemen, zoals planten, functioneren.

Een van de meest fascinerende aspecten van kwantummechanica is het fenomeen van kwantumverstrengeling. In de klassieke natuurkunde gedragen deeltjes zich als afzonderlijke, onafhankelijke entiteiten. Maar in de kwantumwereld kunnen deeltjes verstrengeld raken, wat betekent dat hun eigenschappen en gedrag onderling afhankelijk worden, zelfs als ze ver van elkaar verwijderd zijn.

In het geval van fotosynthese heeft onderzoek aangetoond dat energiedeeltjes, genaamd excitonen, die betrokken zijn bij de absorptie van zonlicht en het transport van energie in planten, een verstrengelingstoestand kunnen bereiken. In deze toestand gedragen de excitonen zich niet langer als afzonderlijke deeltjes, maar als een enkele kwantumgolf die meerdere paden tegelijkertijd kan verkennen om de meest efficiënte route te vinden voor het transport van energie naar de reactiecentra waar fotosynthese plaatsvindt.

Dit kwantumgedrag, dat kwantumcoherentie wordt genoemd, staat in contrast met de klassieke opvatting dat energiedeeltjes slechts één pad tegelijk kunnen volgen. Door gebruik te maken van kwantumcoherentie kunnen planten de meest efficiënte energietransportwegen selecteren, waardoor ze bijna al het opgenomen zonlicht kunnen omzetten in chemische energie, in plaats van het te verspillen als warmte.

“Het beeld van de klassieke fysica volstaat simpelweg niet om de verbazingwekkende efficiëntie van het fotosynthetisch proces te verklaren. Kwantummechanica is de sleutel om dit mysterie op te lossen.” – Gregory Engel, hoogleraar biofysica aan de Universiteit van Californië, Berkeley

Bewijzen van kwantumcoherentie in fotosynthese

Het bewijs voor kwantumcoherentie in fotosynthese werd voor het eerst geleverd in 2007 door een team onder leiding van Graham Fleming van de Universiteit van Californië, Berkeley. Ze ontdekten dat de energieoverdracht in het fotosynthetisch complex van de groene zwavelbacterie Chlorobium tepidum niet plaatsvond via een eenvoudig “hoppend” proces, maar in plaats daarvan een golfachtige beweging vertoonde die kenmerkend is voor kwantumcoherentie.

Fleming en zijn collega’s gebruikten femtosecondespectroscopie om de beweging van excitonen door het fotosynthetisch complex te volgen. Ze ontdekten dat de excitonen niet slechts één pad volgden, maar in plaats daarvan meerdere paden tegelijkertijd verkenden, een typisch kwantumverschijnsel bekend als superpositie. Deze kwantumcoherentie bleef opvallend lang bestaan, ongeveer 600 femtoseconden (een femtoseconde is een miljardste van een miljardste seconde).

In 2010 bouwden Elisabetta Collini e.a. voort op dit werk en toonden aan dat kwantumcoherentie zelfs optreedt bij kamertemperatuur in het fotosynthetisch complex van cryptofytenkielalgen. Dit was een verrassing, omdat kwantumeffecten normaal gesproken alleen optreden bij extreem lage temperaturen, dicht bij het absolute nulpunt.

Chlorofyl molecuul
Een chlorofylmolecuul, verantwoordelijk voor de absorptie van zonlicht in planten.

Deze ontdekkingen brachten een ommekeer teweeg in ons begrip van fotosynthese en suggereerden dat kwantummechanica een fundamentele rol speelt in dit proces. In plaats van een klassiek, inefficiënt “hoppend” proces, gebruiken planten de principes van kwantumfysica om licht op een bijna perfecte manier om te zetten in chemische energie.

Kwantumcoherentie en efficiëntie in fotosynthese

Een van de meest intrigerende aspecten van kwantumfotosynthese is de mate van efficiëntie die het mogelijk maakt. Fotosynthese is een van de meest efficiënte energieomzettingsprocessen in de natuur, met een rendement van tot wel 95% in het omzetten van geabsorbeerd zonlicht in chemische energie.

Klassieke modellen van energietransport in fotosynthese konden deze hoge efficiëntie niet volledig verklaren. Ze voorspelden dat een aanzienlijk deel van de energie zou worden verspild als warmte tijdens het transport van excitonen naar de reactiecentra. Dit komt omdat excitonen in een klassiek model slechts één pad tegelijk kunnen volgen, waardoor ze vaak de minst efficiënte routes nemen en energie verliezen.

De ontdekking van kwantumcoherentie in fotosynthese biedt een verklaring voor deze opmerkelijke efficiëntie. Door gebruik te maken van kwantumverstrengeling kunnen excitonen meerdere paden tegelijkertijd verkennen in een superpositietoestand. Hierdoor kunnen ze de meest efficiënte routes selecteren, waardoor bijna alle geabsorbeerde energie wordt overgedragen aan de reactiecentra met minimale verliezen.

Onderzoek heeft aangetoond dat kwantumcoherentie in fotosynthese kan leiden tot een transport van excitonen dat ordes van grootte efficiënter is dan wat klassieke modellen voorspellen. Dit verklaart waarom planten in staat zijn om zonlicht zo effectief om te zetten in chemische energie, een eigenschap die cruciaal is voor het leven op aarde.

Kwantumfotosynthese in de natuur

Hoewel de eerste bewijzen voor kwantumcoherentie in fotosynthese afkomstig waren van studies aan bacteriën en algen, is het aannemelijk dat dit kwantumgedrag voorkomt in alle fotosynthetische organismen, inclusief groene planten.

In 2014 toonden onderzoekers van de Universiteit van Californië, Berkeley aan dat kwantumcoherentie ook optreedt in de belangrijkste lichtopvangende eiwitten van spinazie, een groene plant. Dit suggereert dat kwantumeffecten een universeel aspect zijn van fotosynthese bij planten en andere organismen.

Groene bladeren

Groene bladeren zijn de lichtopvangende “zonnepanelen” van planten, waar kwantumfotosynthese plaatsvindt.

Het is fascinerend om te bedenken dat het groene tapijt van planten dat onze planeet bedekt, een constante kwantumberekening uitvoert om zonlicht om te zetten in de energie die al het leven op aarde ondersteunt. Deze ontdekking geeft een geheel nieuwe dimensie aan ons begrip van de natuur en de complexiteit van biologische processen.

Mechanismen achter kwantumcoherentie in fotosynthese

Hoewel het bestaan van kwantumcoherentie in fotosynthese nu goed is vastgesteld, blijven de precieze mechanismen achter dit verschijnsel een onderwerp van onderzoek en debat. Een van de belangrijkste vragen is hoe kwantumeffecten kunnen optreden en blijven bestaan in de relatief “rommelige” en dynamische omgeving van een biologisch systeem bij kamertemperatuur.

Kwantumeffecten vereisen doorgaans een zeer geïsoleerde, koele en stabiele omgeving om te kunnen optreden en waargenomen te worden. De chaotische bewegingen van moleculen en atomen bij kamertemperatuur zouden normaal gesproken elke kwantumcoherentie snel moeten verstoren. Toch slagen planten er wonderbaarlijk in om deze kwantumtoestanden te handhaven gedurende de honderden femtoseconden die nodig zijn voor efficiënt energietransport.

Verschillende hypothesen zijn voorgesteld om dit fenomeen te verklaren. Eén theorie is dat de eiwitcomplexen waarin de chlorofylmoleculen zich bevinden, een soort “isolatie” bieden die de kwantumtoestanden beschermt tegen verstoringen van de omgeving. De structuur van deze eiwitten zou kunnen zorgen voor een licht gekoppelde maar toch coherente omgeving voor de excitonen.

Een andere mogelijkheid is dat quantum­coherentie constant wordt “aangevuld” door het voortdurend absorberen van nieuwe fotonen uit het zonlicht. Zodra een excitontoestand is verstoord, kan een nieuwe coherente toestand worden geïnitieerd door de opname van een ander foton. Op deze manier kan kwantumcoherentie in stand worden gehouden, zelfs in een dynamische omgeving.

Onderzoekers bestuderen ook de rol van specifieke moleculaire trillingen en fonon-excitonen-interacties in het proces. Deze interacties tussen excitonen en trillingen in het moleculaire rooster zouden kunnen bijdragen aan de robuustheid van kwantumcoherentie in fotosynthese.

Hoewel de precieze details nog steeds worden ontrafeld, is het duidelijk dat de evolutie bijzondere mechanismen heeft ontwikkeld om kwantumeffecten te beschermen en te benutten in een ogenschijnlijk ongunstige omgeving. Het ontrafelen van deze mechanismen kan niet alleen ons begrip van de natuur verdiepen, maar ook nieuwe wegen openen voor de ontwikkeling van kwantumtechnologieën en efficiëntere manieren om energie op te wekken.

Link: YouTube video

Toepassingen van kwantumfotosynthese

De ontdekking van kwantumfotosynthese heeft niet alleen ons begrip van de natuur verdiept, maar opent ook deuren naar potentieel waardevolle toepassingen in verschillende gebieden van wetenschap en technologie.

Een voor de hand liggende toepassing is het ontwikkelen van verbeterde kunstmatige fotosynthesesystemen voor efficiënte opwekking van zonne-energie. Door de kwantummechanische principes die planten gebruiken na te bootsen, zouden we in staat kunnen zijn om licht met veel grotere efficiëntie om te zetten in elektrische energie of chemische brandstoffen.

Onderzoekers proberen al kunstmatige structuren na te bootsen die vergelijkbaar zijn met de eiwitcomplexen in planten, in de hoop kwantumcoherentie en efficiënt energietransport te repliceren. Hoewel de uitdagingen aanzienlijk zijn, biedt dit de belofte van revolutionaire verbeteringen in de opwekking van zonne-energie.

Kwantumfotosynthese kan ook inzichten opleveren voor de ontwikkeling van kwantumcomputers. De manier waarop planten kwantumberekeningen uitvoeren om energie efficiënt te transporteren, zou kunnen leiden tot nieuwe methoden voor kwantuminformatieverwerking en -opslag.

Bovendien zou een beter begrip van de mechanismen achter kwantumcoherentie in fotosynthese kunnen leiden tot nieuwe kwantumdetectoren en -sensoren met ongekende gevoeligheid. Dit zou van groot nut kunnen zijn in gebieden als geneeskunde, materiaalwetenschappen en fundamenteel onderzoek.

Ecologische implicaties van kwantumfotosynthese

De ontdekking van kwantumfotosynthese heeft ook belangrijke implicaties voor ons begrip van de ecologie en het functioneren van ecosystemen op aarde.

De verbazingwekkende efficiëntie van fotosynthese betekent dat planten in staat zijn om een groot deel van de inkomende zonne-energie om te zetten in chemische energie die vervolgens door andere organismen kan worden gebruikt. Dit heeft geleid tot de enorme biodiversiteit en complexiteit van de ecosystemen op onze planeet.

Als fotosynthese aanzienlijk minder efficiënt zou zijn, zouden planten veel minder energie kunnen produceren en zouden de voedselketens en ecosystemen veel minder complex en divers zijn. De wereld zou er heel anders uitzien zonder deze efficiënte energieomzetting via kwantummechanische processen.

Bovendien speelt fotosynthese een cruciale rol in de koolstofcyclus en het reguleren van de atmosfeer door koolstofdioxide op te nemen en zuurstof te produceren. Zonder de efficiëntie van kwantumfotosynthese zou dit proces sterk worden belemmerd, met mogelijk catastrofale gevolgen voor het klimaat en het leven op aarde.

Deze overwegingen benadrukken het belang van een beter begrip van kwantumfotosynthese, niet alleen vanuit een wetenschappelijk oogpunt, maar ook voor het behoud van onze biosfeer en de leefbaarheid van onze planeet.

Filosofische implicaties van kwantumbiologie

De ontdekking van kwantumeffecten in biologische systemen zoals fotosynthese heeft ook geleid tot filosofische vragen en implicaties die ons wereldbeeld uitdagen.

Lange tijd werd aangenomen dat kwantummechanica alleen relevant was op de kleinste schalen van het universum, terwijl de macroscopische wereld van objecten en organismen werd beschreven door de klassieke natuurkunde. De ontdekking dat kwantumeffecten een belangrijke rol spelen in een fundamenteel biologisch proces als fotosynthese, ondermijnt deze scheiding.

Dit roept vragen op over de geldigheid van de klassieke natuurkunde als beschrijving van de werkelijkheid, en suggereert dat kwantummechanica een veel fundamentelere en algemenere theorie is dan eerder werd aangenomen. Als zelfs complexe biologische systemen kwantummechanische fenomenen vertonen, waar ligt dan de grens?

Bovendien werpt de rol van kwantumverstrengeling in fotosynthese nieuwe vragen op over de aard van de werkelijkheid en onze perceptie ervan. Als deeltjes en systemen op een fundamenteel niveau met elkaar verbonden en verstrengeld kunnen zijn, ondanks de schijnbare scheiding in ruimte en tijd, wat betekent dit dan voor ons begrip van causaliteit en objectiviteit?

Deze vragen strekken zich uit tot gebieden als de filosofie van de geest en het bewustzijn. Sommige denkers hebben gesuggereerd dat kwantumeffecten misschien zelfs een rol spelen in de werking van het brein en de oorsprong van bewustzijn, hoewel dit zeer speculatief blijft.

Hoewel de implicaties nog niet volledig duidelijk zijn, laat de ontdekking van kwantumfotosynthese zien dat we bereid moeten zijn om onze meest fundamentele aannames over de natuur van de werkelijkheid in twijfel te trekken wanneer de wetenschap dat vereist.

Referenties en studies

Veelgestelde vragen

Wat is kwantumcoherentie?

Kwantumcoherentie is een toestand waarin kwantumdeeltjes, zoals excitonen in fotosynthese, zijn verstrengeld en zich gedragen als een enkele kwantumgolf. Dit staat in contrast met de klassieke opvatting waarin deeltjes zich als afzonderlijke entiteiten gedragen.

Hoe kan kwantumcoherentie optreden bij kamertemperatuur?

Kwantumeffecten worden normaal gesproken alleen waargenomen bij zeer lage temperaturen dicht bij het absolute nulpunt. Het feit dat kwantumcoherentie kan optreden in fotosynthese bij kamertemperatuur is verrassend en suggereert dat de eiwitstructuren waarin dit plaatsvindt op een bepaalde manier deze kwantumtoestanden kunnen beschermen tegen verstorende invloeden van de omgeving. Mogelijke mechanismen hiervoor zijn isolatie door de eiwitcomplexen, constante “aanvulling” van de coherentie door het absorberen van fotonen, of specifieke interacties tussen excitonen en moleculaire trillingen.

Wat zijn de mogelijke toepassingen van kwantumfotosynthese?

Het begrijpen van de kwantummechanische principes achter de efficiëntie van fotosynthese kan leiden tot verbeterde kunstmatige fotosynthesesystemen voor zonne-energieopwekking, nieuwe methoden voor kwantumcomputerarchitecturen, en geavanceerde kwantumdetectoren en -sensoren met ongekende gevoeligheid.

Waarom is kwantumfotosynthese belangrijk voor onze planeet?

De verbazingwekkende efficiëntie van fotosynthese dankzij kwantumeffecten heeft geleid tot de enorme biodiversiteit en complexe ecosystemen op aarde. Zonder deze efficiëntie zou het leven op onze planeet er heel anders uitzien. Bovendien speelt kwantumfotosynthese een cruciale rol in de koolstofcyclus en het reguleren van de atmosfeer.

Wat zijn enkele filosofische implicaties van kwantumbiologie?

De ontdekking van kwantumeffecten in biologische systemen daagt ons wereldbeeld uit en roept vragen op over de geldigheid van de klassieke natuurkunde, de aard van de werkelijkheid en onze perceptie ervan, en misschien zelfs over de oorsprong van bewustzijn. Het laat zien dat we bereid moeten zijn onze meest fundamentele aannames in twijfel te trekken wanneer de wetenschap dat vereist.

Hoe vond je dit artikel?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering 0 / 5. Stemtelling: 0

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Factchecking, Spelling en grammatica: Nick Haenen & Sofie Janssen

Factchecking, Spelling en grammatica: 
Nick Haenen & Sofie Janssen

Persoonlijkheidstesten

is het De ijdelheidstest of De ijdelheidsstest
De Stress test
Doe de ADHD test